Begin bij het einde, want het einde is het deel waar ik steeds aan blijf denken. De stroom kwam ergens voor zonsopgang terug en niemand in huis merkte het, omdat niemand wakker was, en niemand was wakker omdat de nacht nooit echt donker genoeg was geworden om een probleem te zijn. Eén lantaarn op het aanrecht, laag gedraaid door hem half in te klappen. Eén in de badkamer, omdat een stroomstoring met kinderen vooral een logistiek probleem over badkamers is. Eén in de gang waar de trap draait. De vierde bleef in de doos. Dat is eigenlijk de hele review, maar ik had een storm, een gangkast en twaalf AA-batterijen nodig om te leren waarom vier goedkope lantaarns één goede zaklamp verslaan, dus laat me even teruggaan.
De lantaarns zijn Lichamp’s vierpack, het inklapbare soort, elk dertig COB-LED’s achter een matglazen cilinder, elk 350 lumen. Je trekt de bovenkant omhoog en hij gaat aan. Je duwt hem omlaag en hij gaat uit. Er is geen knop, geen modusdraaiknop, geen stroboscoopstand die je middernacht per ongeluk activeert en dan moet doorklikken terwijl hij je verblindt, een faalmodus waar ik sterke gevoelens over heb van andere lampen die ik bezit. De omhoogtrekschakelaar klinkt als een gimmick tot je iemand die half slaapt hem met één hand op de tast ziet bedienen, in één keer, in een donkere gang. Dan klinkt het als het hele punt.
Elke lantaarn gebruikt drie AA-batterijen, wat betekent dat het vierpack twaalf gebruikt, en de batterijen zitten niet in de doos, een feit dat ik op het minst handige mogelijke moment tijdens de eerste stroomstoring ontdekte en nu herhaal tegen iedereen die wil luisteren. Twaalf AA’s is de echte toegangsprijs. Reken erop. Stop ze in de lantaarns of plak ze op de doos, maar beslis nu, bij daglicht, want het beslissen wordt moeilijker op de tast in een kast.

350 lumen moet vertaald worden, want lumen op een lantaarnlisting gedragen zich als watt op een turbinelisting — waar ergens, onder sommige omstandigheden, niet noodzakelijk in jouw keuken. De listing zegt dat één lantaarn ongeveer 97 vierkante voet dekt, en dat klopt met mijn gevoel ervan: een kleine keuken, een badkamer, een tent, het interieur van een camper. Eén lantaarn verlicht geen huis. Het verlicht een kamer goed genoeg om te koken, te lezen, het meterkastpaneel te vinden en niet op de kat te stappen. Het licht komt in alle richtingen tegelijk eruit in plaats van in een bundel, waardoor een lantaarn helderder aanvoelt dan een zaklamp met dezelfde papieren rating — een zaklamp maakt één heldere cirkel en veel ruzie over wie hem vasthoudt, terwijl de lantaarn gewoon daar zit licht te zijn. Matglas helpt ook. Kale LED’s verblinden; deze niet, en je ogen wennen sneller dan je verwacht.
Looptijd is waar ik voorzichtig moet zijn, want de claim op de listing is minstens 30 uur normaal gebruik en mijn stroomstoringen hebben nooit eens 30 uur geduurd, dus ik kan de staart van die curve niet bevestigen vanuit mijn eigen nachten. Wat ik wel kan zeggen is dat over twee avonden stroomstoringgebruik, een paar uur elk, op alkaline AA’s van geen bijzondere afkomst, geen van de lantaarns zichtbaar dimde. Alkaline-output zakt wel weg naarmate de cellen leeglopen, dus uur vijfentwintig zal er niet uitzien als uur één, zelfs als het licht technisch nog aan is. Reken op het heldere deel van de curve, niet de hele curve. Oplaadbare werken ook en kosten minder per stroomstoring; ze ontladen zichzelf ook in een la, waardoor je lantaarns krijgt die in theorie klaar zijn. Deze scène heb ik niet meegemaakt, de maandenlange netuitval waar sommige mensen zich op voorbereiden. Dat is een andere plank gear, en doen alsof een lantaarn van twaalf dollar daar thuishoort helpt niemand.
Openbaarmaking: deze site verdient een commissie op in aanmerking komende aankopen via links op deze pagina, zonder extra kosten voor jou. Prijzen en beschikbaarheid veranderen; controleer de listing voordat je koopt.
De twee oplaadbare lantaarns in de productdoos zijn de alternatieve filosofie, en ik bezit versies van beide soorten, dus ik kan je het argument eerlijk vertellen. Oplaadbaar betekent helderder — de Favourlite claimt 3000 lumen en laadt een telefoon op via zijn batterij, wat bij een lange stroomstoring een echte functie is, geen specsheet-ornament — en het betekent één ding meer in je leven waarvan je de lading moet onderhouden. Op batterijen betekent dimmer, eenvoudiger en klaar na een jaar in een kast, mits de AA’s niet gelekt zijn. Gelekt. Dat is de storing waar ik echt op controleer, twee keer per jaar, wanneer de klokken veranderen: open elke lantaarn, rol de cellen, kijk naar de witte korst. Alkalines lekken als ze leeg blijven zitten, en een gelekt cell kan de contacten van de lantaarn meenemen. Vier lantaarns, twaalf cellen, vijf minuten. De beste draagbare powerstation voor kamperen roundup op deze site behandelt het oplaadbare uiteinde van stroomstoringverlichting als je reizen dat rechtvaardigen, en dezelfde denkwijze komt terug in of een zonnegenerator een koelkast van stroom kan voorzien — licht is de makkelijke last, de koelkast is waar de wiskunde serieus wordt. Hoe lang het duurt om een zonnegenerator op te laden is om dezelfde reden belangrijk: de tweede nacht.
Bouwkwaliteit, kort, want er is maar zoveel te zeggen. De behuizingen zijn plastic, licht genoeg dat een kind er een kan dragen aan het neerklapbare handvat, en ze klappen in tot ongeveer twee derde van hun werkhoogte, waardoor vier ervan in een ruimte ter grootte van een schoenendoos in de kast passen. Waterbestendigheid wordt geclaimd en ik geloof het voor regen en spetters; ik zou er geen een buiten laten staan in een storm als karaktertest. Een van de mijne viel van het aanrecht op tegels en overleefde met een schaafplek. Eigenlijk was dat de zaklamp. De lantaarn viel op tapijt. Credits waar verschuldigd, aan het tapijt.

Wat ik zou veranderen is kort. Het handvat zou steviger kunnen zijn waar het aan de behuizing vastzit, want die verbinding draagt het hele gewicht en buigt meer door dan ik prettig vind wanneer de lantaarn aan een tentlus heen en weer zwaait. En ik zou willen dat een van de vier een andere kleur had, welke kleur dan ook, want in een donker huis zien alle vier er identiek uit en worden “de goede” en “die met de oude batterijen” een gokspel dat ik regelmatig verlies. Een stukje tape loste dat op. Dat had niet nodig moeten zijn.
Veelgestelde vragen
Vier lantaarns van elk 350 lumen — is dat genoeg om een gezin door een stroomloze nacht te helpen?
Het was genoeg voor het mijne, met een specifieke opstelling: één lantaarn per bezette kamer in plaats van alle vier op één plek. Een enkele lantaarn van 350 lumen redt een keuken of badkamer, ongeveer de 97 vierkante voet waar de advertentie het over heeft, en twee in een woonkamer maken het leefbaar in plaats van alleen maar zichtbaar. Wat vier lantaarns niet doen, is de dag nabootsen. Koken, huiswerk, bordspellen, dingen zoeken — dat gebeurde allemaal. Wat ook gebeurde, is dat iedereen eerder naar bed ging dan normaal, deels door het donker en deels doordat de nieuwigheid eraf was, en ik heb besloten dat dat als een pluspunt telt. Verdeel ze, houd er één reserve, en weersta de neiging er een rond te dragen als een fakkel, want de kamer die je verlaat wordt donker achter je en er is altijd nog iemand in.
De advertentie zegt 30 uur. Gaat een set AA’s echt zo lang mee?
Het eerlijke antwoord is dat het licht na 30 uur nog brandt en dat het niet het licht is waarmee je begon. Alkalinebatterijen verliezen spanning naarmate ze leeglopen, de LED-opbrengst volgt de spanning naar beneden, en het laatste stuk van die looptijd is zwak licht om je weg door de gang te vinden in plaats van licht om een boek te lezen. Voor stroomuitvalplanning reken ik op het sterke eerste deel van de curve — een avond, een nacht, nog een avond — en houd ik een reserverset van twaalf AA’s bij de doos, want de lantaarns zijn alleen ooit zo gereed als hun batterijen. Als stroomuitval bij jou een jaarlijks terugkerend iets is, houden lithium-AA’s zich beter in opslag en zakken ze minder weg. Ze kosten ook meer dan de lantaarns zelf kostten, wat op zichzelf een kleine absurditeit is, en toch.
Waarom überhaupt AA-lantaarns kopen als oplaadbare helderder zijn?
Omdat gereedheid en helderheid verschillende deugden zijn en een stroomstoring de eerste beloont. Een oplaadbare lantaarn is het betere licht op de dag dat je eraan denkt hem op te laden, en het slechtere in de maand dat je het vergat, en de meeste nooduitrusting valt in de tweede categorie. De AA-lantaarn vraagt één klusje twee keer per jaar — controleer de cellen, vervang alles wat gezwollen of aangekoekt is — en dan wacht hij. Dat is het hele argument, en het is geen glamoureus argument. Veel huishoudens gebruiken beide: oplaadbare voor kamperen, waar opladen deel is van het ritme van de reis, en een goedkoop vierpack in de kast voor de nacht dat het net iets onverwachts doet. Dat is ongeveer waar ik ben uitgekomen, nadat ik ze in de verkeerde volgorde had gekocht.

De vierde lantaarn staat overigens nog in zijn doos in de kast. Ongeopend, geen batterijen erin, een reserve voor een nacht die nog niet is gekomen. Af en toe denk ik erover hem aan een buur te geven en af en toe flikkert het licht tijdens een storm en dan doe ik het niet. Hij staat daar niets te doen, perfect. Sommige uitrusting verdient haar plek door te werken. Deze verdient het door te wachten.
Affiliate Disclosure: This article contains affiliate links. If you buy through one of these links, we may earn a commission at no extra cost to you.



